Paradigma: βούλομαι, wollen
(βούλομαι, βουλήσομαι, -, -, βεβούλημαι, ἐβουλήθην)

MEDIUM
Präsens Indikativ βούλομαι βούλει βούλεται βουλόμεθα βούλεσθε βούλονται	Präsens Konjunktiv βούλωμαι βούλῃ βούληται βουλώμεθα βούλησθε βούλωνται	Präsens Optativ βουλοίμην βούλοιο βούλοιτο βουλοίμεθα βούλοισθε βούλοιντο	Präsens Infinitiv βούλεσθαι	Präsens Partizipien βουλόμενος βουλομένη βουλόμενον	Präsens Imperativ βούλου βούλεσθε
Futur Indikativ βουλήσομαι βουλήσει βουλήσεται βουλησόμεθα βουλήσεσθε βουλήσονται		Futur Optativ βουλησοίμην βουλήσοιο βουλήσοιτο βουλησοίμεθα βουλήσοισθε βουλήσοιντο	Futur Infinitiv βουλήσεσθαι	Futur Partizipien βουλησόμενος βουλησομένη βουλησόμενον	Imperfekt Indikativ ἐβουλόμην ἐβούλου ἐβούλετο ἐβουλόμεθα ἐβούλεσθε ἐβούλοντο
Perfekt Indikativ βεβούλημαι βεβούλησαι βεβούληται βεβουλήμεθα βεβούλησθε βεβούληνται			Perfekt Infinitiv βεβουλῆσθαι	Perfekt Partizipien βεβουλημένος βεβουλημένη βεβουλημένον	Plusquamperfekt Indikativ ἐβεβουλήμην ἐβεβούλησο ἐβεβούλητο ἐβεβουλήμεθα ἐβεβούλησθε ἐβεβούληντο
PASSIV
Aorist Indikativ ἐβουλήθην ἐβουλήθης ἐβουλήθη ἐβουλήθημεν ἐβουλήθητε ἐβουλήθησαν	Aorist Konjunktiv βουληθῶ βουληθῇς βουληθῇ βουληθῶμεν βουληθῆτε βουληθῶσι	Aorist Optativ βουληθείην βουληθείης βουληθείη βουληθεῖμεν βουληθεῖτε βουληθεῖεν	Aorist Infinitiv βουληθῆναι	Aorist Partizipien βουληθείς βουληθεῖσα βουληθέν	Aorist Imperativ βουλήθητι βουλήθητε
Futur Indikativ βουληθήσομαι βουληθήσει βουληθήσεται βουληθησόμεθα βουληθήσεσθε βουληθήσονται		Futur Optativ βουληθησοίμην βουληθήσοιο βουληθήσοιτο βουληθησοίμεθα βουληθήσοισθε βουληθήσοιντο	Futur Infinitiv βουληθήσεσθαι	Futur Partizipien βουληθησόμενος βουληθησομένη βουληθησόμενον