Paradigma: ἐγείρω, aufwecken/erregen
(ἐγείρω, ἐγερέω, ἤγειρα, ἐγρήγορα, -, ἠγέρθην)

AKTIV
Präsens Indikativ ἐγείρω ἐγείρεις ἐγείρει ἐγείρομεν ἐγείρετε ἐγείρουσι	Präsens Konjunktiv ἐγείρω ἐγείρῃς ἐγείρῃ ἐγείρωμεν ἐγείρητε ἐγείρωσι	Präsens Optativ ἐγείροιμι ἐγείροις ἐγείροι ἐγείροιμεν ἐγείροιτε ἐγείροιεν	Präsens Infinitiv ἐγείρειν	Präsens Partizipien ἐγείρων ἐγείρουσα ἐγείρον	Präsens Imperativ ἔγειρε ἐγείρετε
Aorist Indikativ ἤγειρα ἤγειρας ἤγειρε ἠγείραμεν ἠγείρατε ἤγειραν	Aorist Konjunktiv ἐγείρω ἐγείρῃς ἐγείρῃ ἐγείρωμεν ἐγείρητε ἐγείρωσι	Aorist Optativ ἐγείραιμι ἐγείρειας ἐγείρειε ἐγείραιμεν ἐγείραιτε ἐγείρειαν	Aorist Infinitiv ἐγεῖραι	Aorist Partizipien ἐγείρας ἐγείρασα ἐγεῖραν	Aorist Imperativ ἔγειρον ἐγείρατε
Futur Indikativ ἐγερῶ ἐγερεῖς ἐγερεῖ ἐγεροῦμεν ἐγερεῖτε ἐγεροῦσι		Futur Optativ ἐγεροῖμι ἐγεροῖς ἐγεροῖ ἐγεροῖμεν ἐγεροῖτε ἐγεροῖεν	Futur Infinitiv ἐγερεῖν	Futur Partizipien ἐγερῶν ἐγεροῦσα ἐγεροῦν	Imperfekt Indikativ ἤγειρον ἤγειρες ἤγειρε ἠγείρομεν ἠγείρετε ἤγειρον
Perfekt Indikativ ἐγρήγορα ἐγρήγορας ἐγρήγορε ἐγρηγόραμεν ἐγρηγόρατε ἐγρηγόρασι	Perfekt Konjunktiv ἐγρηγόρω ἐγρηγόρῃς ἐγρηγόρῃ ἐγρηγόρωμεν ἐγρηγόρητε ἐγρηγόρωσι	Perfekt Optativ ἐγρηγόροιμι ἐγρηγόροις ἐγρηγόροι ἐγρηγόροιμεν ἐγρηγόροιτε ἐγρηγόροιεν	Perfekt Infinitiv ἐγρηγορέναι	Perfekt Partizipien ἐγρηγορώς ἐγρηγορυῖα ἐγρηγορός	Plusquamperfekt Indikativ ἠγρηγόρη ἠγρηγόρης ἠγρηγόρει ἠγρηγόρεμεν ἠγρηγόρετε ἠγρηγόρεσαν
MEDIUM
Präsens Indikativ ἐγείρομαι ἐγείρει ἐγείρεται ἐγειρόμεθα ἐγείρεσθε ἐγείρονται	Präsens Konjunktiv ἐγείρωμαι ἐγείρῃ ἐγείρηται ἐγειρώμεθα ἐγείρησθε ἐγείρωνται	Präsens Optativ ἐγειροίμην ἐγείροιο ἐγείροιτο ἐγειροίμεθα ἐγείροισθε ἐγείροιντο	Präsens Infinitiv ἐγείρεσθαι	Präsens Partizipien ἐγειρόμενος ἐγειρομένη ἐγειρόμενον	Präsens Imperativ ἐγείρου ἐγείρεσθε
Aorist Indikativ ἠγειράμην ἠγείρω ἠγείρατο ἠγειράμεθα ἠγείρασθε ἠγείραντο	Aorist Konjunktiv ἐγείρωμαι ἐγείρῃ ἐγείρηται ἐγειρώμεθα ἐγείρησθε ἐγείρωνται	Aorist Optativ ἐγειραίμην ἐγείραιο ἐγείραιτο ἐγειραίμεθα ἐγείραισθε ἐγείραιντο	Aorist Infinitiv ἐγείρασθαι	Aorist Partizipien ἐγειράμενος ἐγειραμένη ἐγειράμενον	Aorist Imperativ ἔγειραι ἐγείρασθε
Futur Indikativ ἐγεροῦμαι ἐγερεῖ ἐγερεῖται ἐγεροῦμεθα ἐγερεῖσθε ἐγεροῦνται		Futur Optativ ἐγεροίμην ἐγεροῖο ἐγεροῖτο ἐγεροίμεθα ἐγεροῖσθε ἐγεροῖντο	Futur Infinitiv ἐγερεῖσθαι	Futur Partizipien ἐγερούμενος ἐγερουμένη ἐγερούμενον	Imperfekt Indikativ ἠγειρόμην ἠγείρου ἠγείρετο ἠγειρόμεθα ἠγείρεσθε ἠγείροντο
PASSIV
Präsens Indikativ ἐγείρομαι ἐγείρει ἐγείρεται ἐγειρόμεθα ἐγείρεσθε ἐγείρονται	Präsens Konjunktiv ἐγείρωμαι ἐγείρῃ ἐγείρηται ἐγειρώμεθα ἐγείρησθε ἐγείρωνται	Präsens Optativ ἐγειροίμην ἐγείροιο ἐγείροιτο ἐγειροίμεθα ἐγείροισθε ἐγείροιντο	Präsens Infinitiv ἐγείρεσθαι	Präsens Partizipien ἐγειρόμενος ἐγειρομένη ἐγειρόμενον	Präsens Imperativ ἐγείρου ἐγείρεσθε
Aorist Indikativ ἠγέρθην ἠγέρθης ἠγέρθη ἠγέρθημεν ἠγέρθητε ἠγέρθησαν	Aorist Konjunktiv ἐγερθῶ ἐγερθῇς ἐγερθῇ ἐγερθῶμεν ἐγερθῆτε ἐγερθῶσι	Aorist Optativ ἐγερθείην ἐγερθείης ἐγερθείη ἐγερθεῖμεν ἐγερθεῖτε ἐγερθεῖεν	Aorist Infinitiv ἐγερθῆναι	Aorist Partizipien ἐγερθείς ἐγερθεῖσα ἐγερθέν	Aorist Imperativ ἐγέρθητι ἐγέρθητε
Futur Indikativ ἐγερθήσομαι ἐγερθήσει ἐγερθήσεται ἐγερθησόμεθα ἐγερθήσεσθε ἐγερθήσονται		Futur Optativ ἐγερθησοίμην ἐγερθήσοιο ἐγερθήσοιτο ἐγερθησοίμεθα ἐγερθήσοισθε ἐγερθήσοιντο	Futur Infinitiv ἐγερθήσεσθαι	Futur Partizipien ἐγερθησόμενος ἐγερθησομένη ἐγερθησόμενον	Imperfekt Indikativ ἠγειρόμην ἠγείρου ἠγείρετο ἠγειρόμεθα ἠγείρεσθε ἠγείροντο