Paradigma: ἀκούω, hören
(ἀκούω, ἀκούσομαι, ἤκουσα, ἀκήκοα, -, ἠκούσθην)

AKTIV
Präsens Indikativ ἀκούω ἀκούεις ἀκούει ἀκούομεν ἀκούετε ἀκούουσι	Präsens Konjunktiv ἀκούω ἀκούῃς ἀκούῃ ἀκούωμεν ἀκούητε ἀκούωσι	Präsens Optativ ἀκούοιμι ἀκούοις ἀκούοι ἀκούοιμεν ἀκούοιτε ἀκούοιεν	Präsens Infinitiv ἀκούειν	Präsens Partizipien ἀκούων ἀκούουσα ἀκοῦον	Präsens Imperativ ἄκουε ἀκούετε
Aorist Indikativ ἤκουσα ἤκουσας ἤκουσε ἠκούσαμεν ἠκούσατε ἤκουσαν	Aorist Konjunktiv ἀκούσω ἀκούσῃς ἀκούσῃ ἀκούσωμεν ἀκούσητε ἀκούσωσι	Aorist Optativ ἀκούσαιμι ἀκούσειας ἀκούσειε ἀκούσαιμεν ἀκούσαιτε ἀκούσειαν	Aorist Infinitiv ἀκοῦσαι	Aorist Partizipien ἀκούσας ἀκούσασα ἀκοῦσαν	Aorist Imperativ ἄκουσον ἀκούσατε
					Imperfekt Indikativ ἤκουον ἤκουες ἤκουε ἠκούομεν ἠκούετε ἤκουον
Perfekt Indikativ ἀκήκοα ἀκήκοας ἀκήκοε ἀκηκόαμεν ἀκηκόατε ἀκηκόασι	Perfekt Konjunktiv ἀκηκόω ἀκηκόῃς ἀκηκόῃ ἀκηκόωμεν ἀκηκόητε ἀκηκόωσι	Perfekt Optativ ἀκηκόοιμι ἀκηκόοις ἀκηκόοι ἀκηκόοιμεν ἀκηκόοιτε ἀκηκόοιεν	Perfekt Infinitiv ἀκηκοέναι	Perfekt Partizipien ἀκηκοώς ἀκηκουῖα ἀκηκοός	Plusquamperfekt Indikativ ἠκηκόη ἠκηκόης ἠκηκόει ἠκηκόεμεν ἠκηκόετε ἠκηκόεσαν
MEDIUM
Präsens Indikativ ἀκούομαι ἀκούει ἀκούεται ἀκουόμεθα ἀκούεσθε ἀκούονται	Präsens Konjunktiv ἀκούωμαι ἀκούῃ ἀκούηται ἀκουώμεθα ἀκούησθε ἀκούωνται	Präsens Optativ ἀκουοίμην ἀκούοιο ἀκούοιτο ἀκουοίμεθα ἀκούοισθε ἀκούοιντο	Präsens Infinitiv ἀκούεσθαι	Präsens Partizipien ἀκουόμενος ἀκουομένη ἀκουόμενον	Präsens Imperativ ἀκούου ἀκούεσθε
Aorist Indikativ ἠκουσάμην ἠκούσω ἠκούσατο ἠκουσάμεθα ἠκούσασθε ἠκούσαντο	Aorist Konjunktiv ἀκούσωμαι ἀκούσῃ ἀκούσηται ἀκουσώμεθα ἀκούσησθε ἀκούσωνται	Aorist Optativ ἀκουσαίμην ἀκούσαιο ἀκούσαιτο ἀκουσαίμεθα ἀκούσαισθε ἀκούσαιντο	Aorist Infinitiv ἀκούσασθαι	Aorist Partizipien ἀκουσάμενος ἀκουσαμένη ἀκουσάμενον	Aorist Imperativ ἄκουσαι ἀκούσασθε
Futur Indikativ ἀκούσομαι ἀκούσει ἀκούσεται ἀκουσόμεθα ἀκούσεσθε ἀκούσονται		Futur Optativ ἀκουσοίμην ἀκούσοιο ἀκούσοιτο ἀκουσοίμεθα ἀκούσοισθε ἀκούσοιντο	Futur Infinitiv ἀκούσεσθαι	Futur Partizipien ἀκουσόμενος ἀκουσομένη ἀκουσόμενον	Imperfekt Indikativ ἠκουόμην ἠκούου ἠκούετο ἠκουόμεθα ἠκούεσθε ἠκούοντο
PASSIV
Präsens Indikativ ἀκούομαι ἀκούει ἀκούεται ἀκουόμεθα ἀκούεσθε ἀκούονται	Präsens Konjunktiv ἀκούωμαι ἀκούῃ ἀκούηται ἀκουώμεθα ἀκούησθε ἀκούωνται	Präsens Optativ ἀκουοίμην ἀκούοιο ἀκούοιτο ἀκουοίμεθα ἀκούοισθε ἀκούοιντο	Präsens Infinitiv ἀκούεσθαι	Präsens Partizipien ἀκουόμενος ἀκουομένη ἀκουόμενον	Präsens Imperativ ἀκούου ἀκούεσθε
Aorist Indikativ ἠκούσθην ἠκούσθης ἠκούσθη ἠκούσθημεν ἠκούσθητε ἠκούσθησαν	Aorist Konjunktiv ἀκουσθῶ ἀκουσθῇς ἀκουσθῇ ἀκουσθῶμεν ἀκουσθῆτε ἀκουσθῶσι	Aorist Optativ ἀκουσθείην ἀκουσθείης ἀκουσθείη ἀκουσθεῖμεν ἀκουσθεῖτε ἀκουσθεῖεν	Aorist Infinitiv ἀκουσθῆναι	Aorist Partizipien ἀκουσθείς ἀκουσθεῖσα ἀκουσθέν	Aorist Imperativ ἀκούσθητι ἀκούσθητε
Futur Indikativ ἀκουσθήσομαι ἀκουσθήσει ἀκουσθήσεται ἀκουσθησόμεθα ἀκουσθήσεσθε ἀκουσθήσονται		Futur Optativ ἀκουσθησοίμην ἀκουσθήσοιο ἀκουσθήσοιτο ἀκουσθησοίμεθα ἀκουσθήσοισθε ἀκουσθήσοιντο	Futur Infinitiv ἀκουσθήσεσθαι	Futur Partizipien ἀκουσθησόμενος ἀκουσθησομένη ἀκουσθησόμενον	Imperfekt Indikativ ἠκουόμην ἠκούου ἠκούετο ἠκουόμεθα ἠκούεσθε ἠκούοντο