Σφίγξ Klassische Grammatikübung  

Paradigma: λύω, lösen
(λύω, λύσω, ἐλύσα, λέλυκα, λέλυμαι, ἐλύθην)

AKTIV
Präsens
Indikativ

λύω
λύεις
λύει
λύομεν
λύετε
λύουσι

Präsens
Konjunktiv

λύω
λύῃς
λύῃ
λύωμεν
λύητε
λύωσι

Präsens
Optativ

λύοιμι
λύοις
λύοι
λύοιμεν
λύοιτε
λύοιεν

Präsens
Infinitiv

λύειν

Präsens
Partizipien

λύων
λύουσα
λύον

Präsens
Imperativ

λύε
λύετε

Aorist
Indikativ

ἐλύσα
ἐλύσας
ἐλύσε
ἐλύσαμεν
ἐλύσατε
ἐλύσαν

Aorist
Konjunktiv

λύσω
λύσῃς
λύσῃ
λύσωμεν
λύσητε
λύσωσι

Aorist
Optativ

λύσαιμι
λύσειας
λύσειε
λύσαιμεν
λύσαιτε
λύσειαν

Aorist
Infinitiv

λύσαι

Aorist
Partizipien

λύσας
λύσασα
λύσαν

Aorist
Imperativ

λύσον
λύσατε




Futur
Indikativ

λύσω
λύσεις
λύσει
λύσομεν
λύσετε
λύσουσι

Futur
Optativ

λύσοιμι
λύσοις
λύσοι
λύσοιμεν
λύσοιτε
λύσοιεν

Futur
Infinitiv

λύσειν

Futur
Partizipien

λύσων
λύσουσα
λύσον

Imperfekt
Indikativ

ἔλυον
ἔλυες
ἔλυε
ἐλύομεν
ἐλύετε
ἔλυον

Perfekt
Indikativ

λέλυκα
λέλυκας
λέλυκε
λελύκαμεν
λελύκατε
λελύκασι

Perfekt
Konjunktiv

λελύκω
λελύκῃς
λελύκῃ
λελύκωμεν
λελύκητε
λελύκωσι

Perfekt
Optativ

λελύκοιμι
λελύκοις
λελύκοι
λελύκοιμεν
λελύκοιτε
λελύκοιεν

Perfekt
Infinitiv

λελυκέναι

Perfekt
Partizipien

λελυκώς
λελυκυῖα
λελυκός

Plusquamperfekt
Indikativ

ἐλελύκη
ἐλελύκης
ἐλελύκει
ἐλελύκεμεν
ἐλελύκετε
ἐλελύκεσαν

MEDIUM
Präsens
Indikativ

λύομαι
λύει
λύεται
λυόμεθα
λύεσθε
λύονται

Präsens
Konjunktiv

λύωμαι
λύῃ
λύηται
λυώμεθα
λύησθε
λύωνται

Präsens
Optativ

λυοίμην
λύοιο
λύοιτο
λυοίμεθα
λύοισθε
λύοιντο

Präsens
Infinitiv

λύεσθαι

Präsens
Partizipien

λυόμενος
λυομένη
λυόμενον

Präsens
Imperativ

λύου
λύεσθε




Aorist
Indikativ

ἐλυσάμην
ἐλύσω
ἐλύσατο
ἐλυσάμεθα
ἐλύσασθε
ἐλύσαντο

Aorist
Konjunktiv

λύσωμαι
λύσῃ
λύσηται
λυσώμεθα
λύσησθε
λύσωνται

Aorist
Optativ

λυσαίμην
λύσαιο
λύσαιτο
λυσαίμεθα
λύσαισθε
λύσαιντο

Aorist
Infinitiv

λύσασθαι

Aorist
Partizipien

λυσάμενος
λυσαμένη
λυσάμενον

Aorist
Imperativ

λύσαι
λύσασθε




Futur
Indikativ

λύσομαι
λύσει
λύσεται
λυσόμεθα
λύσεσθε
λύσονται

Futur
Optativ

λυσοίμην
λύσοιο
λύσοιτο
λυσοίμεθα
λύσοισθε
λύσοιντο

Futur
Infinitiv

λύσεσθαι

Futur
Partizipien

λυσόμενος
λυσομένη
λυσόμενον

Imperfekt
Indikativ

ἐλυόμην
ἐλύου
ἐλύετο
ἐλυόμεθα
ἐλύεσθε
ἐλύοντο

Perfekt
Indikativ

λέλυμαι
λέλυσαι
λέλυται
λελύμεθα
λέλυσθε
λέλυνται

Perfekt
Infinitiv

λελύσθαι

Perfekt
Partizipien

λελυμένος
λελυμένη
λελυμένον

Plusquamperfekt
Indikativ

ἐλελύμην
ἐλέλυσο
ἐλέλυτο
ἐλελύμεθα
ἐλέλυσθε
ἐλέλυντο

PASSIV
Präsens
Indikativ

λύομαι
λύει
λύεται
λυόμεθα
λύεσθε
λύονται

Präsens
Konjunktiv

λύωμαι
λύῃ
λύηται
λυώμεθα
λύησθε
λύωνται

Präsens
Optativ

λυοίμην
λύοιο
λύοιτο
λυοίμεθα
λύοισθε
λύοιντο

Präsens
Infinitiv

λύεσθαι

Präsens
Partizipien

λυόμενος
λυομένη
λυόμενον

Präsens
Imperativ

λύου
λύεσθε




Aorist
Indikativ

ἐλύθην
ἐλύθης
ἐλύθη
ἐλύθημεν
ἐλύθητε
ἐλύθησαν

Aorist
Konjunktiv

λυθῶ
λυθῇς
λυθῇ
λυθῶμεν
λυθῆτε
λυθῶσι

Aorist
Optativ

λυθείην
λυθείης
λυθείη
λυθεῖμεν
λυθεῖτε
λυθεῖεν

Aorist
Infinitiv

λυθῆναι

Aorist
Partizipien

λυθείς
λυθεῖσα
λυθέν

Aorist
Imperativ

λύθητι
λύθητε




Futur
Indikativ

λυθήσομαι
λυθήσει
λυθήσεται
λυθησόμεθα
λυθήσεσθε
λυθήσονται

Futur
Optativ

λυθησοίμην
λυθήσοιο
λυθήσοιτο
λυθησοίμεθα
λυθήσοισθε
λυθήσοιντο

Futur
Infinitiv

λυθήσεσθαι

Futur
Partizipien

λυθησόμενος
λυθησομένη
λυθησόμενον

Imperfekt
Indikativ

ἐλυόμην
ἐλύου
ἐλύετο
ἐλυόμεθα
ἐλύεσθε
ἐλύοντο

Perfekt
Indikativ

λέλυμαι
λέλυσαι
λέλυται
λελύμεθα
λέλυσθε
λέλυνται

Perfekt
Infinitiv

λελύσθαι

Perfekt
Partizipien

λελυμένος
λελυμένη
λελυμένον

Plusquamperfekt
Indikativ

ἐλελύμην
ἐλέλυσο
ἐλέλυτο
ἐλελύμεθα
ἐλέλυσθε
ἐλέλυντο