Σφίγξ Klassische Grammatikübung  

Paradigma: δοκέω, scheinen
(δοκέω, δόξω, ἔδοξα, δέδοχα, δέδογμαι, ἐδόχθην)

AKTIV
Präsens
Indikativ

δοκῶ
δοκεῖς
δοκεῖ
δοκοῦμεν
δοκεῖτε
δοκοῦσι

Präsens
Konjunktiv

δοκῶ
δοκῇς
δοκῇ
δοκῶμεν
δοκῆτε
δοκῶσι

Präsens
Optativ

δοκοίην
δοκοίης
δοκοίη
δοκοῖμεν
δοκοῖτε
δοκοῖεν

Präsens
Infinitiv

δοκεῖν

Präsens
Partizipien

δοκῶν
δοκοῦσα
δοκοῦν

Präsens
Imperativ

δόκει
δοκεῖτε

Aorist
Indikativ

ἔδοξα
ἔδοξας
ἔδοξε
ἐδόξαμεν
ἐδόξατε
ἔδοξαν

Aorist
Konjunktiv

δόξω
δόξῃς
δόξῃ
δόξωμεν
δόξητε
δόξωσι

Aorist
Optativ

δόξαιμι
δόξειας
δόξειε
δόξαιμεν
δόξαιτε
δόξειαν

Aorist
Infinitiv

δόξαι

Aorist
Partizipien

δόξας
δόξασα
δόξαν

Aorist
Imperativ

δόξον
δόξατε




Futur
Indikativ

δόξω
δόξεις
δόξει
δόξομεν
δόξετε
δόξουσι

Futur
Optativ

δόξοιμι
δόξοις
δόξοι
δόξοιμεν
δόξοιτε
δόξοιεν

Futur
Infinitiv

δόξειν

Futur
Partizipien

δόξων
δόξουσα
δόξον

Imperfekt
Indikativ

ἐδόκουν
ἐδόκεις
ἐδόκει
ἐδοκοῦμεν
ἐδοκεῖτε
ἐδόκουν

Perfekt
Indikativ

δέδοχα
δέδοχας
δέδοχε
δεδόχαμεν
δεδόχατε
δεδόχασι

Perfekt
Konjunktiv

δεδόχω
δεδόχῃς
δεδόχῃ
δεδόχωμεν
δεδόχητε
δεδόχωσι

Perfekt
Optativ

δεδόχοιμι
δεδόχοις
δεδόχοι
δεδόχοιμεν
δεδόχοιτε
δεδόχοιεν

Perfekt
Infinitiv

δεδοχέναι

Perfekt
Partizipien

δεδοχώς
δεδοχυῖα
δεδοχός

Plusquamperfekt
Indikativ

ἐδεδόχη
ἐδεδόχης
ἐδεδόχει
ἐδεδόχεμεν
ἐδεδόχετε
ἐδεδόχεσαν

MEDIUM
Präsens
Indikativ

δοκοῦμαι
δοκεῖ
δοκεῖται
δοκούμεθα
δοκεῖσθε
δοκοῦνται

Präsens
Konjunktiv

δοκῶμαι
δοκῇ
δοκῆται
δοκώμεθα
δοκῆσθε
δοκῶνται

Präsens
Optativ

δοκοίμην
δοκοῖο
δοκοῖτο
δοκοίμεθα
δοκοῖσθε
δοκοῖντο

Präsens
Infinitiv

δοκεῖσθαι

Präsens
Partizipien

δοκεούμενος
δοκεουμένη
δοκεούμενον

Präsens
Imperativ

δοκοῦ
δοκεῖθσε




Aorist
Indikativ

ἐδοξάμην
ἐδόξω
ἐδόξατο
ἐδοξάμεθα
ἐδόξασθε
ἐδόξαντο

Aorist
Konjunktiv

δόξωμαι
δόξῃ
δόξηται
δοξώμεθα
δόξησθε
δόξωνται

Aorist
Optativ

δοξαίμην
δόξαιο
δόξαιτο
δοξαίμεθα
δόξαισθε
δόξαιντο

Aorist
Infinitiv

δόξασθαι

Aorist
Partizipien

δοξάμενος
δοξαμένη
δοξάμενον

Aorist
Imperativ

δόξαι
δόξασθε




Futur
Indikativ

δόξομαι
δόξει
δόξεται
δοξόμεθα
δόξεσθε
δόξονται

Futur
Optativ

δοξοίμην
δόξοιο
δόξοιτο
δοξοίμεθα
δόξοισθε
δόξοιντο

Futur
Infinitiv

δόξεσθαι

Futur
Partizipien

δοξόμενος
δοξομένη
δοξόμενον

Imperfekt
Indikativ

ἐδοκούμην
ἐδοκοῦ
ἐδοκεῖτο
ἐδοκούμεθα
ἐδοκεῖσθε
ἐδοκοῦντο

Perfekt
Indikativ

δέδογμαι
δέδοξαι
δέδοκται
δεδόγμεθα
δέδοχθε
δέδονται

Perfekt
Infinitiv

δεδόχθαι

Perfekt
Partizipien

δεδογμένος
δεδογμένη
δεδογμένον

Plusquamperfekt
Indikativ

ἐδεδόγμην
ἐδέδοξο
ἐδέδοκτο
ἐδεδόγμεθα
ἐδέδοχθε
ἐδέδοντο

PASSIV
Präsens
Indikativ

δοκοῦμαι
δοκεῖ
δοκεῖται
δοκούμεθα
δοκεῖσθε
δοκοῦνται

Präsens
Konjunktiv

δοκῶμαι
δοκῇ
δοκῆται
δοκώμεθα
δοκῆσθε
δοκῶνται

Präsens
Optativ

δοκοίμην
δοκοῖο
δοκοῖτο
δοκοίμεθα
δοκοῖσθε
δοκοῖντο

Präsens
Infinitiv

δοκεῖσθαι

Präsens
Partizipien

δοκεούμενος
δοκεουμένη
δοκεούμενον

Präsens
Imperativ

δοκοῦ
δοκεῖθσε




Aorist
Indikativ

ἐδόχθην
ἐδόχθης
ἐδόχθη
ἐδόχθημεν
ἐδόχθητε
ἐδόχθησαν

Aorist
Konjunktiv

δοχθῶ
δοχθῇς
δοχθῇ
δοχθῶμεν
δοχθῆτε
δοχθῶσι

Aorist
Optativ

δοχθείην
δοχθείης
δοχθείη
δοχθεῖμεν
δοχθεῖτε
δοχθεῖεν

Aorist
Infinitiv

δοχθῆναι

Aorist
Partizipien

δοχθείς
δοχθεῖσα
δοχθέν

Aorist
Imperativ

δόχθητι
δόχθητε




Futur
Indikativ

δοχθήσομαι
δοχθήσει
δοχθήσεται
δοχθησόμεθα
δοχθήσεσθε
δοχθήσονται

Futur
Optativ

δοχθησοίμην
δοχθήσοιο
δοχθήσοιτο
δοχθησοίμεθα
δοχθήσοισθε
δοχθήσοιντο

Futur
Infinitiv

δοχθήσεσθαι

Futur
Partizipien

δοχθησόμενος
δοχθησομένη
δοχθησόμενον

Imperfekt
Indikativ

ἐδοκούμην
ἐδοκοῦ
ἐδοκεῖτο
ἐδοκούμεθα
ἐδοκεῖσθε
ἐδοκοῦντο

Perfekt
Indikativ

δέδογμαι
δέδοξαι
δέδοκται
δεδόγμεθα
δέδοχθε
δέδονται

Perfekt
Infinitiv

δεδόχθαι

Perfekt
Partizipien

δεδογμένος
δεδογμένη
δεδογμένον

Plusquamperfekt
Indikativ

ἐδεδόγμην
ἐδέδοξο
ἐδέδοκτο
ἐδεδόγμεθα
ἐδέδοχθε
ἐδέδοντο