Σφίγξ Klassische Grammatikübung  

Paradigma: ὀφείλω, schulden
(ὀφείλω, ὀφειλήσω, ὠφείλησα, ὠφείληκα, -, -)

AKTIV
Präsens
Indikativ

ὀφείλω
ὀφείλεις
ὀφείλει
ὀφείλομεν
ὀφείλετε
ὀφείλουσι

Präsens
Konjunktiv

ὀφείλω
ὀφείλῃς
ὀφείλῃ
ὀφείλωμεν
ὀφείλητε
ὀφείλωσι

Präsens
Optativ

ὀφείλοιμι
ὀφείλοις
ὀφείλοι
ὀφείλοιμεν
ὀφείλοιτε
ὀφείλοιεν

Präsens
Infinitiv

ὀφείλειν

Präsens
Partizipien

ὀφείλων
ὀφείλουσα
ὀφείλον

Präsens
Imperativ

ὄφειλε
ὀφείλετε

Aorist
Indikativ

ὠφείλησα
ὠφείλησας
ὠφείλησε
ὠφειλήσαμεν
ὠφειλήσατε
ὠφείλησαν

Aorist
Konjunktiv

ὀφειλήσω
ὀφειλήσῃς
ὀφειλήσῃ
ὀφειλήσωμεν
ὀφειλήσητε
ὀφειλήσωσι

Aorist
Optativ

ὀφειλήσαιμι
ὀφειλήσειας
ὀφειλήσειε
ὀφειλήσαιμεν
ὀφειλήσαιτε
ὀφειλήσειαν

Aorist
Infinitiv

ὀφειλῆσαι

Aorist
Partizipien

ὀφειλήσας
ὀφειλήσασα
ὀφείλησαν

Aorist
Imperativ

ὀφείλησον
ὀφειλήσατε




Futur
Indikativ

ὀφειλήσω
ὀφειλήσεις
ὀφειλήσει
ὀφειλήσομεν
ὀφειλήσετε
ὀφειλήσουσι

Futur
Optativ

ὀφειλήσοιμι
ὀφειλήσοις
ὀφειλήσοι
ὀφειλήσοιμεν
ὀφειλήσοιτε
ὀφειλήσοιεν

Futur
Infinitiv

ὀφειλήσειν

Futur
Partizipien

ὀφειλήσων
ὀφειλήσουσα
ὀφειλήσον

Imperfekt
Indikativ

ὤφειλον
ὤφειλες
ὤφειλε
ὠφείλομεν
ὠφείλετε
ὤφειλον

Perfekt
Indikativ

ὠφείληκα
ὠφείληκας
ὠφείληκε
ὠφειλήκαμεν
ὠφειλήκατε
ὠφειλήκασι

Perfekt
Konjunktiv

ὠφειλήκω
ὠφειλήκῃς
ὠφειλήκῃ
ὠφειλήκωμεν
ὠφειλήκητε
ὠφειλήκωσι

Perfekt
Optativ

ὠφειλήκοιμι
ὠφειλήκοις
ὠφειλήκοι
ὠφειλήκοιμεν
ὠφειλήκοιτε
ὠφειλήκοιεν

Perfekt
Infinitiv

ὠφειληκέναι

Perfekt
Partizipien

ὠφειληκώς
ὠφειληκυῖα
ὠφειληκός

Plusquamperfekt
Indikativ

ὠφειλήκη
ὠφειλήκης
ὠφειλήκει
ὠφειλήκεμεν
ὠφειλήκετε
ὠφειλήκεσαν

MEDIUM
Präsens
Indikativ

ὀφείλομαι
ὀφείλει
ὀφείλεται
ὀφειλόμεθα
ὀφείλεσθε
ὀφείλονται

Präsens
Konjunktiv

ὀφείλωμαι
ὀφείλῃ
ὀφείληται
ὀφειλώμεθα
ὀφείλησθε
ὀφείλωνται

Präsens
Optativ

ὀφειλοίμην
ὀφείλοιο
ὀφείλοιτο
ὀφειλοίμεθα
ὀφείλοισθε
ὀφείλοιντο

Präsens
Infinitiv

ὀφείλεσθαι

Präsens
Partizipien

ὀφειλόμενος
ὀφειλομένη
ὀφειλόμενον

Präsens
Imperativ

ὀφείλου
ὀφείλεσθε




Aorist
Indikativ

ὠφειλησάμην
ὠφειλήσω
ὠφειλήσατο
ὠφειλησάμεθα
ὠφειλήσασθε
ὠφειλήσαντο

Aorist
Konjunktiv

ὀφειλήσωμαι
ὀφειλήσῃ
ὀφειλήσηται
ὀφειλησώμεθα
ὀφειλήσησθε
ὀφειλήσωνται

Aorist
Optativ

ὀφειλησαίμην
ὀφειλήσαιο
ὀφειλήσαιτο
ὀφειλησαίμεθα
ὀφειλήσαισθε
ὀφειλήσαιντο

Aorist
Infinitiv

ὀφειλήσασθαι

Aorist
Partizipien

ὀφειλησάμενος
ὀφειλησαμένη
ὀφειλησάμενον

Aorist
Imperativ

ὀφείλησαι
ὀφειλήσασθε




Futur
Indikativ

ὀφειλήσομαι
ὀφειλήσει
ὀφειλήσεται
ὀφειλησόμεθα
ὀφειλήσεσθε
ὀφειλήσονται

Futur
Optativ

ὀφειλησοίμην
ὀφειλήσοιο
ὀφειλήσοιτο
ὀφειλησοίμεθα
ὀφειλήσοισθε
ὀφειλήσοιντο

Futur
Infinitiv

ὀφειλήσεσθαι

Futur
Partizipien

ὀφειλησόμενος
ὀφειλησομένη
ὀφειλησόμενον

Imperfekt
Indikativ

ὠφειλόμην
ὠφείλου
ὠφείλετο
ὠφειλόμεθα
ὠφείλεσθε
ὠφείλοντο

PASSIV
Präsens
Indikativ

ὀφείλομαι
ὀφείλει
ὀφείλεται
ὀφειλόμεθα
ὀφείλεσθε
ὀφείλονται

Präsens
Konjunktiv

ὀφείλωμαι
ὀφείλῃ
ὀφείληται
ὀφειλώμεθα
ὀφείλησθε
ὀφείλωνται

Präsens
Optativ

ὀφειλοίμην
ὀφείλοιο
ὀφείλοιτο
ὀφειλοίμεθα
ὀφείλοισθε
ὀφείλοιντο

Präsens
Infinitiv

ὀφείλεσθαι

Präsens
Partizipien

ὀφειλόμενος
ὀφειλομένη
ὀφειλόμενον

Präsens
Imperativ

ὀφείλου
ὀφείλεσθε




Imperfekt
Indikativ

ὠφειλόμην
ὠφείλου
ὠφείλετο
ὠφειλόμεθα
ὠφείλεσθε
ὠφείλοντο