Σφίγξ Klassische Grammatikübung  

Paradigma: ἀκούω, hören
(ἀκούω, ἀκούσομαι, ἤκουσα, ἀκήκοα, -, ἠκούσθην)

AKTIV
Präsens
Indikativ

ἀκούω
ἀκούεις
ἀκούει
ἀκούομεν
ἀκούετε
ἀκούουσι

Präsens
Konjunktiv

ἀκούω
ἀκούῃς
ἀκούῃ
ἀκούωμεν
ἀκούητε
ἀκούωσι

Präsens
Optativ

ἀκούοιμι
ἀκούοις
ἀκούοι
ἀκούοιμεν
ἀκούοιτε
ἀκούοιεν

Präsens
Infinitiv

ἀκούειν

Präsens
Partizipien

ἀκούων
ἀκούουσα
ἀκούον

Präsens
Imperativ

ἄκουε
ἀκούετε

Aorist
Indikativ

ἤκουσα
ἤκουσας
ἤκουσε
ἠκούσαμεν
ἠκούσατε
ἤκουσαν

Aorist
Konjunktiv

ἀκούσω
ἀκούσῃς
ἀκούσῃ
ἀκούσωμεν
ἀκούσητε
ἀκούσωσι

Aorist
Optativ

ἀκούσαιμι
ἀκούσειας
ἀκούσειε
ἀκούσαιμεν
ἀκούσαιτε
ἀκούσειαν

Aorist
Infinitiv

ἀκοῦσαι

Aorist
Partizipien

ἀκούσας
ἀκούσασα
ἄκουσαν

Aorist
Imperativ

ἄκουσον
ἀκούσατε




Imperfekt
Indikativ

ἤκουον
ἤκουες
ἤκουε
ἠκούομεν
ἠκούετε
ἤκουον

Perfekt
Indikativ

ἀκήκοα
ἀκήκοας
ἀκήκοε
ἀκηκόαμεν
ἀκηκόατε
ἀκηκόασι

Perfekt
Konjunktiv

ἀκηκόω
ἀκηκόῃς
ἀκηκόῃ
ἀκηκόωμεν
ἀκηκόητε
ἀκηκόωσι

Perfekt
Optativ

ἀκηκόοιμι
ἀκηκόοις
ἀκηκόοι
ἀκηκόοιμεν
ἀκηκόοιτε
ἀκηκόοιεν

Perfekt
Infinitiv

ἀκηκοέναι

Perfekt
Partizipien

ἀκηκοώς
ἀκηκουῖα
ἀκηκοός

Plusquamperfekt
Indikativ

ἠκηκόη
ἠκηκόης
ἠκηκόει
ἠκηκόεμεν
ἠκηκόετε
ἠκηκόεσαν

MEDIUM
Präsens
Indikativ

ἀκούομαι
ἀκούει
ἀκούεται
ἀκουόμεθα
ἀκούεσθε
ἀκούονται

Präsens
Konjunktiv

ἀκούωμαι
ἀκούῃ
ἀκούηται
ἀκουώμεθα
ἀκούησθε
ἀκούωνται

Präsens
Optativ

ἀκουοίμην
ἀκούοιο
ἀκούοιτο
ἀκουοίμεθα
ἀκούοισθε
ἀκούοιντο

Präsens
Infinitiv

ἀκούεσθαι

Präsens
Partizipien

ἀκουόμενος
ἀκουομένη
ἀκουόμενον

Präsens
Imperativ

ἀκούου
ἀκούεσθε




Aorist
Indikativ

ἠκουσάμην
ἠκούσω
ἠκούσατο
ἠκουσάμεθα
ἠκούσασθε
ἠκούσαντο

Aorist
Konjunktiv

ἀκούσωμαι
ἀκούσῃ
ἀκούσηται
ἀκουσώμεθα
ἀκούσησθε
ἀκούσωνται

Aorist
Optativ

ἀκουσαίμην
ἀκούσαιο
ἀκούσαιτο
ἀκουσαίμεθα
ἀκούσαισθε
ἀκούσαιντο

Aorist
Infinitiv

ἀκούσασθαι

Aorist
Partizipien

ἀκουσάμενος
ἀκουσαμένη
ἀκουσάμενον

Aorist
Imperativ

ἄκουσαι
ἀκούσασθε




Futur
Indikativ

ἀκούσομαι
ἀκούσει
ἀκούσεται
ἀκουσόμεθα
ἀκούσεσθε
ἀκούσονται

Futur
Optativ

ἀκουσοίμην
ἀκούσοιο
ἀκούσοιτο
ἀκουσοίμεθα
ἀκούσοισθε
ἀκούσοιντο

Futur
Infinitiv

ἀκούσεσθαι

Futur
Partizipien

ἀκουσόμενος
ἀκουσομένη
ἀκουσόμενον

Imperfekt
Indikativ

ἠκουόμην
ἠκούου
ἠκούετο
ἠκουόμεθα
ἠκούεσθε
ἠκούοντο

PASSIV
Präsens
Indikativ

ἀκούομαι
ἀκούει
ἀκούεται
ἀκουόμεθα
ἀκούεσθε
ἀκούονται

Präsens
Konjunktiv

ἀκούωμαι
ἀκούῃ
ἀκούηται
ἀκουώμεθα
ἀκούησθε
ἀκούωνται

Präsens
Optativ

ἀκουοίμην
ἀκούοιο
ἀκούοιτο
ἀκουοίμεθα
ἀκούοισθε
ἀκούοιντο

Präsens
Infinitiv

ἀκούεσθαι

Präsens
Partizipien

ἀκουόμενος
ἀκουομένη
ἀκουόμενον

Präsens
Imperativ

ἀκούου
ἀκούεσθε




Aorist
Indikativ

ἠκούσθην
ἠκούσθης
ἠκούσθη
ἠκούσθημεν
ἠκούσθητε
ἠκούσθησαν

Aorist
Konjunktiv

ἀκουσθῶ
ἀκουσθῇς
ἀκουσθῇ
ἀκουσθῶμεν
ἀκουσθῆτε
ἀκουσθῶσι

Aorist
Optativ

ἀκουσθείην
ἀκουσθείης
ἀκουσθείη
ἀκουσθεῖμεν
ἀκουσθεῖτε
ἀκουσθεῖεν

Aorist
Infinitiv

ἀκουσθῆναι

Aorist
Partizipien

ἀκουσθείς
ἀκουσθεῖσα
ἀκουσθέν

Aorist
Imperativ

ἀκούσθητι
ἀκούσθητε




Futur
Indikativ

ἀκουσθήσομαι
ἀκουσθήσει
ἀκουσθήσεται
ἀκουσθησόμεθα
ἀκουσθήσεσθε
ἀκουσθήσονται

Futur
Optativ

ἀκουσθησοίμην
ἀκουσθήσοιο
ἀκουσθήσοιτο
ἀκουσθησοίμεθα
ἀκουσθήσοισθε
ἀκουσθήσοιντο

Futur
Infinitiv

ἀκουσθήσεσθαι

Futur
Partizipien

ἀκουσθησόμενος
ἀκουσθησομένη
ἀκουσθησόμενον

Imperfekt
Indikativ

ἠκουόμην
ἠκούου
ἠκούετο
ἠκουόμεθα
ἠκούεσθε
ἠκούοντο